ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ശരീരത്തിൽ തറച്ചുകയറിയ പെല്ലറ്റുകൾ ഒരു പോലീസ് നടപടിയുടെ അവശിഷ്ടം മാത്രമല്ല; അത് ഭരണകൂടത്തോട് ജനാധിപത്യം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമാണ്. നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരെ തെരുവിലിറങ്ങിയ 19-കാരനായ സാഹിൽ ലോച്ചബിന് പോലീസ് പെല്ലറ്റ് പ്രയോഗത്തിൽ ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റുവെന്ന ആരോപണം ശരിയാണെങ്കിൽ, അത് സാധാരണ ക്രമസമാധാന നടപടിയായി കാണാനാവില്ല. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുകയും ശരീരത്തിൽ ഇരുന്നൂറിലധികം പെല്ലറ്റ് ചില്ലുകൾ തറച്ചുകയറുകയും ചെയ്തുവെന്ന അവകാശവാദം ഉയരുമ്പോൾ, ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആദ്യ ഉത്തരവാദിത്തം നിഷേധിക്കുകയല്ല, സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയാണ്.
ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ നീക്കം ചെയ്തുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മെറ്റാലിക് പെല്ലറ്റുകൾ തന്നെ ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവുചോദ്യമായി മാറുന്നു. പോലീസ് പെല്ലറ്റ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഈ ലോഹച്ചില്ലുകൾ സാഹിലിന്റെ ശരീരത്തിലെത്തിയത് എങ്ങനെയാണ്? ആരാണ് വെടിവച്ചത്? ഏത് ആയുധമാണ് ഉപയോഗിച്ചത്? ഉത്തരമില്ലാത്ത ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടയിലാണ് മറ്റൊരു ഗുരുതര ആരോപണം ഉയരുന്നത്—പരാതി സ്വീകരിക്കാനും എഫ്.ഐ.ആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാനും പോലീസ് വിസമ്മതിച്ചുവെന്നത്. ഒരു പൗരൻ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് പരാതി നൽകാൻ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തുമ്പോൾ തന്നെ നിയമത്തിന്റെ വാതിൽ അടയുന്നുവെങ്കിൽ, നിയമവാഴ്ചയുടെ അർത്ഥമെന്താണ്? അതിലും ഗുരുതരമാണ് കേസെടുക്കാതിരിക്കാൻ “മുകളിൽ നിന്നുള്ള സമ്മർദ്ദം” ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന ആരോപണം. അത് ശരിയാണെങ്കിൽ പ്രശ്നം ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ തീരുമാനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ ചോദ്യമായി മാറുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് രാഹുൽ ഗാന്ധി പരിക്കേറ്റ വിദ്യാർത്ഥിയുമായി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തുകയും പരാതി സ്വീകരിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ കുത്തിയിരിക്കുകയും ചെയ്തത് രാഷ്ട്രീയമായി ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. ഇതിനെ രാഷ്ട്രീയ നാടകമെന്ന് വിളിച്ച് ഒഴിവാക്കാം. പക്ഷേ ഒരു പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് തെരുവിലിറങ്ങി ചോദിക്കുന്നത് ഒരു ലളിതമായ കാര്യമാണ്—ഒരു പൗരന്റെ പരാതി എന്തുകൊണ്ട് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല? അമിത് ഷായുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന് മറുപടി പറയേണ്ട ചോദ്യവും അതുതന്നെയാണ്. “മുകളിൽ നിന്ന് സമ്മർദ്ദമില്ല” എന്നാണ് സർക്കാർ പറയുന്നതെങ്കിൽ അന്വേഷണം നടത്തട്ടെ; പോലീസ് പെല്ലറ്റ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഫോറൻസിക് പരിശോധനയിലൂടെ അത് തെളിയിക്കട്ടെ.
മെഡിക്കൽ രേഖകൾ, സംഭവസ്ഥലത്തെ ദൃശ്യങ്ങൾ, പോലീസ് വിന്യാസം, ആയുധങ്ങളുടെ രേഖകൾ, ശസ്ത്രക്രിയയിൽ നീക്കം ചെയ്ത ലോഹച്ചില്ലുകൾ—എല്ലാം സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിക്കപ്പെടണം. കാരണം ഇവിടെ കോൺഗ്രസും ബിജെപിയും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ തർക്കമല്ല പ്രധാനം. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ശരീരത്തിൽ പതിഞ്ഞ വെടിയുണ്ടയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് ചോദ്യം. പ്രതിഷേധിക്കുന്ന യുവാക്കളെ ശത്രുക്കളായി കാണുന്ന ഭരണകൂടം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ തന്നെയാണ് ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത്. സർക്കാർ ശക്തിയുള്ളതാകാം; പോലീസ് ആയുധധാരികളായിരിക്കാം. പക്ഷേ ഒരു ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരത്തേക്കാൾ ശക്തമായത് ചോദ്യമാണ്. സാഹിലിന്റെ ശരീരത്തിലെ പെല്ലറ്റുകൾക്ക് മറുപടി കിട്ടുന്നതുവരെ ആ ചോദ്യം അവസാനിക്കില്ല. പെല്ലറ്റ് ആരുടേതായിരുന്നു എന്നതുമാത്രമല്ല, ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്കെതിരെ അത് എന്തുകൊണ്ട് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും രാജ്യം അറിയണം.
